top of page

Karanfil ve Akvaryum

Kan kokulu şiirlerin

Karanfille dirildiği doğrudur

Gecenin izdüşümüne adını yazdığım da

Ayrılık üç hecesine

Mevsimler gömdüğüm de doğrudur

Oysa sarılmıştır her beden zifiri karanlıkla

Bir serçe adadıysam da yırtıcı boşluğuna

Yalnızlık seven her kalbin borcudur


Kırılıp tükenmek kaderidir

Cam akvaryumun

Ama düşmeyegörsün içimdeki inadın

Gölgesine, mavi sular

Yeniden doğmak şimdi, görkemli bir kuştur

Ne kadar zikretsem de masumiyeti

Hukuku deliyorsa eşsiz merhametin

Sığındığım her bakış artık suçtur


Zamanın insafına bırakılmıştır

Sevmek

Ve kurmak, yeniden güneşli köprüleri

Sevilince

Belki bir gülümsemen diriltir karanfili

Belki yıkılır şehir, kuşlar çekip gidince

Kim bilir akvaryumun canı ne kadar yandı

Kırılmış karanfile bir aşk gülümseyince


Her hayali sınanmıştır

Karanfil demetinin

Ve her balık ölmüştür

Camdan hapishanede

Bu direngen döngüde kaybolsa da ümitler

Ürkütülmüş bir evren saklanır her şiirde

Korunaklı bir yer sanılır kalbim, değildir

Ölü bir karanfildir, kırık camlar üstünde


Stj. Dr. Vildan Şişman - TraKTU’s 5. Şiir Yarışması 1’incisi Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi


182 görüntüleme

Son Yazılar

Hepsini Gör

İNSAN

...

Kommentare


bottom of page